Brief aan de Filippenzen

Bronnen:

- Philippians verse by verse (Grant R. Osborn) Genre van de brief: - De brief is een vriendschapsbrief, het maakt veel duidelijk over de goede relatie tussen Paulus en deze gemeente. - De brief is ook aansporend, Paulus onderwijst hen namelijk hoe ze om moeten gaan met vervolging, onderlingen verhoudingen en dwaalleraren. - Voor het stimuleren in deze christelijke levenswandel gebruikt Paulus Jezus als voorbeeld maar ook andere christenen zoals Timotheüs, Epaphroditus en Paulus zelf. - De belangrijkste karaktereigenschap van een christen die genoemd wordt in deze brief is nederigheid. Om dit te verkrijgen is het belangrijk om te blijven streven zoals H3 zegt. - Er zijn veel commentaren die geloven dat deze brief een compilatie van meerdere brieven is. In 3:1 lijkt de conclusie te komen maar deze wordt onderbroken door de komst van mensen van het Judaïsme. Uitleggers zien 4:10-20 ook wel als een aparte brief omdat Paulus erg lang wacht om de gemeente te bedanken voor de verkregen steunt - De drielettertheorie geeft dit als volgorde:

Dankbrief (4:10-20

Basisbrief

Waarschuwingen tegen Judaïsten (3:2 - 4:1)

- Een verklaring voor de interpolatie van 3:1-4:1 is dat Judaïsten kwamen in Filippi toen Paulus bezig was om de brief te schrijven. Verder is er veel bewijs bij oude vriendschapsbrieven dat dankbetuigingen aan het einde van een brief werden neergezet. Het beschouwen van deze brief als daadwerkelijk één brief is literair gezien nog steeds volkomen logisch. Auteurschap en datum - Meerderheid van de commentatoren schrijft deze vrief aan Paulus toe. (1:1), de kerkvaders deden dit ook. - Details over de gevangenschap van Paulus, de beproevingen, het ontstaan van de gemeente van Filippi passen allemaal in de context van de vroege jaren 60. - Situatie en datum zijn nauw met elkaar verweven:

Paulus werd in Jeruzalem gearresteerd op zijn laatste reis na zijn derde zendingsreis (Hand. 21), waarschijnlijk in het jaar 57

Daarna:

Twee jaar gevangenschap in Caesarea en zijn proces voor Festus en Agrippa (Hand. 25-26)

Zijn reis naar Rome (Hand. 27)

Zijn twee jaar durende proces in Rome in 60-62 (Hand. 28)

- Paulus schreef waarschijnlijk de brieven aan Efeze, Kolosse in het midden van deze periode en die van de Filipenzen aan het einde van dezelfde periode. - Het laatste wordt gebaseerd op wat hij zegt in Fil. 1:19-26; en Fil. 2:23-24, de verwachting om snel een vonnis te horen en de hoop om vrijgelaten te worden. - Er is discussie over welke gevangenschap het gaat: Efeze (Hand. 19:35-41, 1 Kor. 15:32), Filippi (Hand. 16:19-34), Caesarea (Hand. 23:23-26:32) of Rome (Hand. 28) - De omstandigheden van de eerste drie komen niet goed overeen met feiten uit de verschillende gevangenisbrieven (zie ook commentaren op Kolossenzen en Efeze). - Gevangenisbrieven en het Romeinse proces biedt verreweg de meeste gelijkenissen - Geconcludeerd kan daarom worden dat de brief aan het eind van het proces van Paulus in Rome is geschreven, in het jaar 62 na Christus. Omstandigheden en de stad - Paulus werk in Filippi was bijzonder voor hem, het was namelijk de eerste gemeente in Griekenland/Europa, Paulus had er wel een visioen voor nodig om er te komen (Hand. 16:6-10) - De stad was vernoemd naar Filippus II, de vader van Alexander de Grote - De stad lag aan een belangrijke handelsroute, genoemd de Egnatische weg - De stad werd echter pas belangrijk na 42 na ChrL Marcus Antonius en Julius Caesars neef Actavianus Cassius en Brutus (de moordenaars van Julius Caesar) versloegen op een slagveld bij de stad. - Ter ere van deze overwinning maakte Octavian van Filippi een Romeinse kolonie en een nederzetting voor veteraan officieren en soldaten, een soort miniatuur van Rome zelf. - Het werd daarmee één van de belangrijkste steden in de regio, met ongeveer 10.000 inwoners

De theologie van de brief: - Paulus predikt, net als in de andere brieven Christus - In H2 is er ook specifieke aandacht voor de Godheid van Jezus en Zijn pre-existentie (de leer dat Jezus al bestond voor Hij mens werd) - Jezus heeft al zijn heerlijkheid achtergelaten bij zijn incarnatie en heeft Zichzelf als slaaf gemaakt - Jezus is hierin HET voorbeeld voor de gelovige om te leven in nederigheid en de eer aan God te laten.” - Het ultieme en hoogste doel is het kennen van Christus (H3) en al het andere als minderwaardig te beschouwen, zelfs de wet die goed en heilig is valt hieronder! - In dit kennen ligt de nadruk op het lijden en de opstanding van Christus Het evangelie van Christus:

- Het woordje komt negen keer in de brief voor - Paulus definieert zijn bediening als: het verdedigen en bevestigen van het evangelie (1:7) - Zijn levensdoel, inclusief alle beproevingen is de bevordering van het evangelie (1:12)

- De vreugde die Paulus heeft in de gemeente van Filippi komt slechts voor een beperkt deel uit het feit dat ze hem financieel ondersteunden maar veel meer dat hij in hen ‘bondgenoten in het evangelie’ had. Paulus genoot van deze gemeenschap het allermeest, samen de verheerlijkte Christus verkondigen in een gevallen wereld zodat deze terug wordt gebracht bij Hem! - Paulus maakt duidelijk dat het evangelie alles is. Sterven is winst. Het kennen van Christus is het allerbeste en het meest ultieme doel van de Christen. - Paulus verbind dit ook met een waardige levenswandel. Iemand die deelkrijgt aan het evangelie leeft waardig als Jezus hem of haar het meeste waard is in dit leven! - Het evangelie waarin men met de Vader wordt verzoend, waarin men vertrouwt op de Zoon en waarin men zich onderwerpt en laat leiden door de Geest (1:19, 2:1, 3:3) De kerk van Christus:

- ‘In Christus’ komt 21x voor in de brief. (in de gevangenis brieven is dit sowieso het dominante thema) - In Christus is primair verticaal en secundair horizontaal. Doordat we verbonden zijn met Christus worden we ook in Zijn lichaam gedoopt en zijn we één van Zijn leden, onderling is er verbindende éénheid en onderlinge solidariteit. - In de context van Filippi wordt deze eenheid gekenmerkt door een afwijzing van alles wat de wereld te bieden heeft als het hoogst waardevolle in het leven. Ze hebben dit toe te passen door het hart van Christus na te leven en in onderlinge eensgezind hun diepste vreugde te hebben in het kennen van Christus boven alles. - Paulus waardeert het partnerschap (1:5) in het evangelie en partners moeten eensgezind zijn. Verdeeldheid is een bedreiging voor de geloofwaardigheid. Het is een degradatie op de kans dat ongelovigen om ons heen Christus als waardig gaan beschouwen. En christenen zijn geroepen om tot licht te zijn in deze wereld (2:15) - De christen is geroepen om te wandelen als een burger van de hemel. Alles wat men op aarde doet moet voldoen aan het Hemelse en hogere doel. Dit is het streven en in dit streven kan er hemelse vreugde zijn terwijl de situatie op aarde verschrikkelijk kan zijn. (1:27, 4:6-7) - De vrucht van de gerechtigheid (1:11), het naleven van Jezus karakter brengt dat de Christen temidden van moeilijkheden met innerlijke vrede en vreugde kan leven. Zo wil Christus Zijn gemeente vinden. - De kerk zou na deze brief in ieder geval twee dingen duidelijk moeten hebben: Als Christen is het normaal, verplicht en mogelijk om diepe vreugde te hebben. Deze vreugde ligt niet in externe omstandigheden want die kunnen heel moeilijkheden zijn. Het gaat om een vreugde in de Heer. Het kennen van Hem is zo essentieel. Als je goed weet Wie Jezus is kun je daar ook het allerbeste blij mee zijn. De wederkomst van Christus: - Is geen hoofdthema in dit boek, maar wordt wel een aantal keer genoemd. - Paulus verbindt de ‘dag van Christus’ met Gods werk in de christen (1:6), het doel van het christelijk leven (1:10) en het moment van verantwoording voor Christus voor de kwaliteit van Zijn bediening (2:16). Ons leven moet nog steeds geleefd worden in het licht van Zijn tweede komst wanneer we volmaakt zullen zijn zoals Hij dat is (3:14, 1:21) - Paulus zet twee waarheden sterk naast elkaar, namelijk: Het is er al en het is er nog niet. - Het is duidelijk dat de gelovige al veel heeft ontvangen en ook nog veel heeft te verkrijgen. - De wedloop is begonnen maar nog niet geëindigt. We hebben een ticket voor deelname aan het christelijk leven gekregen maar kennen Christus nog niet volkomen. We zijn succesvol gekwalificeert voor de race door ons vertrouwen op Christus maar de race is nog niet klaar.