Petrus

Intro

Toen en nu

Historische en culturele context: - Caesarea Filippi als heidens religieus centrum vormt het decor. - De Joodse Messiasverwachting was politiek/militair; Jezus openbaart een lijdende Messias. - Rabbijnse begrippen als 'binden en ontbinden' verwijzen naar geestelijk leergezag.

Kern

2. Als we Petrus nou eens de vraag zouden kunnen stellen: hoe kijk je terug op het ontstaan van de kerk, en hoe kijk tegen de kerk van vandaag aan, wat zou hij dan zeggen?

Zijn hier mensen die echt van het hele begin bij Op Doortocht zitten?

Als ik u zou vragen: had u zich kunnen voorstellen dat Op Doortocht er vandaag de dag zou uit zou zien?

Hier hadden we een ander beeld bij

Door Gods Geest heeft u iets in gang gezet, maar Hij bouwt zijn Gemeente.

Wat zou Petrus zeggen?

We hadden geen idee. Op een dag komt Jezus voorn

Hij riep ons om mee te gaan.

Ik was vereerd, Ik een Visser

we waren beschikbaar

We leerden van Hem

We hadden er hoop op dat hij de messias was die ons zou bevrijden

Gaande weg gingen we steeds meer begrijpen dat Jezus missie veel en veel groter was dan wij konden bedenken

Hij deed wonderen, ongelofelijke wonderen

Door Hem kon ik op het water lopen en toen het mis ging greep hij mijn hand en redde mij.

Gaande weg gingen we steeds meer begrijpen dat Hij gekomen was om te redden, te redden wat verloren was en om de vader te leren kennen .

En daar aan de voet van de Hermon, in het uiterste noorden van Israël, de golan hoogde stelde hij de vraag. Wie zeggen de mensen dat de mensen zoon is?

Johannus de doper, Elia, Jeremia een van de profeten

Maar toen die vraag. Wie zeggen jullie dat ik ben?

En ik wist het, ik wist het zo zeker.

U bent de messias (gezalfde), U bent de Zoon van de levende God.

Gelukkig ben je want dit antwoord wordt je door God zelf gegeven?

En dan een mooie woordspeling met mijn naam Petrus/ Rots die Jezus mij eerder zelf gegeven had.

En Jezus zij op deze rots zal ik mijn gemeente bouwen.

Ja Jezus zij het direct tegen mij Maar indirect ook tegen de anderen.

De rots waarop de gemeente gemeente gebouwd werd ben ik niet persoonlijk maar de belijdenis die ik uitspreek.

U bent de messia ;U bent de Zoon van de levende God

En overal waar die belijdenis klinkt is de Kerk.

Ik bouwde de kerk niet. Mijn mede apostelen bouwde kerk niet

Maar Jezus zelf bouwt Zijn kerk, op het fundament van die belijdenis.

Als we opzien naar Hem en Hem zijn Werk laten doen dan kan hij ons gebruiken. Als we zelf aan de gang gaan, activists worden dan is mensenwerk. Dan komt er onenigheid, ellende enz enz.

Dat was in mijn tijd ook het geval. Kijk maar naar mijn conflict met Paulus.

Als we opzien naar Hem is er eenheid

Johannus 17.

En met deze boodshap gingen we op pad

3. Toepassing – Petrus als voorbeeld

Jezus bouwt Zijn gemeente op mensen die niet volmaakt zijn, maar wel beschikbaar. In Petrus zien we drie kernhoudingen die ook vandaag onmisbaar zijn:

1. Wees beschikbaar – zoals Petrus Hij was niet foutloos, maar wel bereikbaar voor Jezus' roepstem.

2. Bid – zoals de discipelen leerden Petrus’ belijdenis kwam niet uit eigen inzicht, maar door openbaring. Geestelijk leven vraagt om gebed.

3. Beweeg – onder leiding van Gods Geest Na Pinksteren werd Petrus een geestvervulde getuige. Hij liet zich leiden, ook buiten zijn comfortzone.

→ Deze drie woorden vormen de praktische oproep voor de hoorder: Wees beschikbaar. Bid. Beweeg.

Afsluiting

2. Exegetisch overzicht

Grammaticale sleutelmomenten: - “Op deze rots” (ταύτῃ τῇ πέτρᾳ): woordspel Petrus – petra. De belijdenis is de rots. - “Ik zal u de sleutels geven” (δώσω σοι): enkelvoud ‘u’ → Petrus als representant. - “Wat u bindt...” (ἔσται δεδεμένον): toekomst + voltooid passief → de hemel gaat vooraf. - “U bent de Christus...” – krachtig geformuleerde persoonlijke geloofsbelijdenis.

Historische uitlegtradities: - Rooms-katholiek: Petrus als fundament, pauselijk gezag. - Reformatorisch: de belijdenis is het fundament; gezag ligt bij Woord en evangelie. - Baptistisch/evangelisch: gemeente gebouwd op geloofsbelijdenis, verantwoordelijkheid gedeeld door allen.

4. Aanbevolen bronnen voor verdere studie

- John Broadus, *Commentary on the Gospel of Matthew* (klassiek baptistisch werk) - D.A. Carson, *Matthew* in The Expositor’s Bible Commentary - Craig Blomberg, *The New American Commentary: Matthew* - Baptist Faith and Message (2000) – theologische visie op gemeente en gezag - Jesaja 22:22 (achtergrond van de sleutelmacht) - Mattheüs 18:18 (paralleltekst over binden en ontbinden) - Handelingen 2 & 10 (ontwikkeling van Petrus na zijn belijdenis)

In het Grieks is de naam petros ("Petrus") afgeleid van het zelfstandig naamwoord petra (dat "rots" betekent). In het Aramees wordt het woord kepha gebruikt voor zowel "Petrus" als "rots". De meest gangbare interpretaties stellen voor dat Jezus' opmerking over "deze rots" verwijst naar Petrus zelf of naar de geloofsbelijdenis van Petrus (Matteüs 16:16). Beide opties weerspiegelen de keuze van Jezus voor Petrus als leider onder zijn volgelingen.

op deze rots Dit kan verwijzen naar Jezus, Petrus als leider (vergelijk vers 16), Petrus als vertegenwoordiger van het leiderschap van de kerk, of de kerk in het algemeen.

  De zin "deze rots" kan ook in het algemeen verwijzen naar de plek waar Jezus en de discipelen stonden - een plek die werd beschouwd als de poort naar de onderwereld. Jezus verkondigt dan de kracht van de kerk om het kwaad en de dood te overwinnen.

mijn kerk Een van de drie keren dat het woord "kerk" voorkomt in de evangeliën (vergelijk 18:17).

        De kerk

de poorten van Hades In dit geval verwijst dit waarschijnlijk naar het dodenrijk in het algemeen (de onderwereld) - vergelijkbaar met het Hebreeuwse woord she'ol. Jezus en zijn discipelen zijn in Caesarea Filippi, gelegen aan de voet van de berg Hermon. Deze regio wordt in de oude literatuur uit het Nabije Oosten, het Jodendom en Griekenland in verband gebracht met de toegangspoort tot de onderwereld, de goden en andere spirituele wezens. In het OT wordt de regio, die in het OT Bashan werd genoemd, ook in verband gebracht met een kwaadaardige reuzenclan en afgoderij (Deut 2:10-12; 3:1,10-11; Josh 12:1-5). Jezus lijkt te zeggen dat de Kerk door Zijn kracht de machten van het kwaad en de dood zelf zal overwinnen.

  Omdat in de oorspronkelijke Griekse tekst het voorzetsel "tegen" in het vers ontbreekt, kan de zin letterlijk worden weergegeven als "de poorten van de hel zullen haar niet weerstaan". Gezien dit feit geeft het vers aan dat de poorten van Hades, het rijk van dood en kwaad, niet in staat zullen zijn om de opmars van de Kerk te weerstaan.

          Hades, Hel AYBD

        Bashan en de poorten van de hel

16:19 Sleutels van het koninkrijk der hemelen Verwijst ofwel naar de gezaghebbende rol die aan Petrus en de apostelen is gegeven of naar de Kerk als pleitbezorger van Gods wegen en verspreider van de boodschap van verlossing.

  Hier staan de sleutels in contrast met de poorten van Hades in Matteüs 16:18. Dit lijkt aan te geven dat Petrus en de apostelen (of de Kerk in het algemeen) een poortwachtersrol vervullen. Door de prediking van het evangelie zijn ze in staat om mensen te helpen over te gaan van de dood (Hades) naar het leven (het koninkrijk van de hemel; vergelijk Ef 2:20).

wat je ook bindt Binden en loslaten kan verwijzen naar wat Petrus en de kerkleiders verbieden (binden) of toestaan (loslaten). Dit lijkt erop te wijzen dat de kerk en haar leiderschap autoriteit is gegeven om Gods wil uit te voeren en de machten van het kwaad te bestrijden (vergelijk Matt 12:29-32).

De toepassing van deze autoriteit zou kunnen verwijzen naar uitdrijving: Kwade geesten binden mensen en door de kracht van God zouden de apostelen mensen uit deze slavernij bevrijden (vergelijk Lucas 13:16). Het zou kunnen verwijzen naar de apostelen die een zekere mate van controle hadden over wie de Kerk kon binnengaan (vergelijk Matt 10:7; 13:19-23; 24:24; 28:18-20). Het zou ook kunnen verwijzen naar de disciplines die de apostelen zouden aannemen voor de Kerk (vergelijk 18:18). 16:20 ze mogen het aan niemand vertellen Zoals de volgende passage aangeeft, weet Jezus dat Zijn messiaanse rol lijden en dood met zich mee zal brengen, en Hij herkent blijkbaar een goddelijk tijdschema voor het ontvouwen van deze gebeurtenissen. V