1 Joh. 2:7-11 doopdienst

Geliefde gemeente van onze Heere Jezus Christus, Terugblik op vorige preek.

Vorige week hebben we geleerd dat ware geloofszekerheid zichtbaar wordt in gehoorzaamheid en liefde. Johannes roept gelovigen op tot een diepe, persoonlijke relatie met God door Jezus Christus, die verzoening bracht voor onze zonden en ons met de Vader verbindt. Het geloof is niet slechts een verstandelijk instemmen met Bijbelse waarheden, maar een levenslange toewijding aan de persoon Jezus Christus. (discipelschap): volgen, gehoorzamen en groeien in heiligheid.

We hebben twee uitwassen, ontsporingen in de kerk besproken. Beide missen het Bijbelse doel: een vernieuwd leven naar Gods wil en het dragen van vrucht.

Johannes maakt duidelijk dat wie werkelijk wedergeboren is, niet zal afvallen; Wie de gemeente verlaat en de wereld ingaat, heeft nooit echt geloofd. Zekerheid komt niet uit gevoelens of spectaculaire ervaringen, maar uit een veranderde levenswandel waarin de liefde van God zichtbaar wordt.

Kenmerken van echt geloof zijn liefde tot God, liefde tot Zijn gemeente en Zijn Woord, nederigheid door genade, verlangen naar gehoorzaamheid en volharding in moeilijke tijden.

Wie Gods geboden bewaart en ze liefheeft, bewijst Hem werkelijk te kennen. Wie dat niet doet, is een leugenaar, hoe indrukwekkend zijn woorden ook klinken.

Kortom, Geloofsgehoorzaamheid is ‘de proef op de som’: de praktijk toont de echtheid van het geloof.

Navolging van Christus betekent wandelen zoals Hij gewandeld heeft: in liefde, dienstbaarheid, heiligheid en praktische zorg voor anderen.

De Heilige Geest vernieuwt harten zodat gelovigen hun leven als een levend offer aan God wijden, zich niet aanpassen aan de wereld en barmhartig zijn voor de kwetsbaren.

Vanmorgen ontdekken we de boodschap van God uit 1 Joh. 2:7-11

1 John 2:7 “Broeders, ik schrijf u geen nieuw gebod, maar een oud gebod, dat u vanaf het begin hebt gehad; dit oude gebod is het woord dat u vanaf het begin hebt gehoord.”

In dit vers behandelt Johannes een tegenstem. Want ja, eerlijk is eerlijk, het was best scherp... We hadden dit helemaal niet verwacht van de apostel van de liefde… Hoofdstuk 1, ja daar konden we ons in vinden. Een diepere band met de Heere en de vergeving van onze zonden als we die belijden. O ja, dat was wel nieuwe he…

Dat wandelen in het licht tot gevolg heeft dat we een diepere band met de gemeente krijgen.

En… Dat de gemeente en de vergeving van zonden bij elkaar horen, dat hadden we nog nooit zo begrepen.

1 John 1:7 “Maar als wij in het licht wandelen, zoals Hij in het licht is, hebben wij gemeenschap met elkaar, en het bloed van Jezus Christus, Zijn Zoon, reinigt ons van alle zonde.”

Maar dan toch…. die verzen in hoofdstuk 2 over het houden van de geboden… 1 John 2:3–4 “En hierdoor weten wij dat wij Hem kennen, namelijk als wij Zijn geboden in acht nemen. Wie zegt: Ik ken Hem, en Zijn geboden niet in acht neemt, is een leugenaar en in hem is de waarheid niet.”

Ja, het is Gods Woord en tegelijkertijd huiverden we… Want die wandel in het licht en het houden van de geboden, daar hebben we als christenen anno 2025 een probleem mee toch? We willen wel…. de geest is wel gewillig…. Maar het vlees…. is en blijft zwak….

Is het dan zo dat, wij, omdat we nog falen Gods genade verspelen? (…)

Komt de zekerheid van het geloof te staan op de zwakke basis van ons houden van Gods geboden?

We vragen ons af: Johannes, klopt deze boodschap wel? Is dit wel Evangelie?

Of… ben je wel met Evangelie begonnen en verander je tijdens het spel de spelregels?

Ben je met Evangelie begonnen en worden we nu weer op onszelf teruggeworpen?

Nou gemeente, spannende vragen, vindt u niet? Is het onderwijs van Johannes een toevoeging op het Evangelie of is het de kern van het Evangelie? Dat is de vraag waar we antwoord op moeten krijgen. Theologisch gezien mag je dan vragen:

Hoe zit dat eigenlijk met rechtvaardiging en heiliging?

Hoort de (heiliging) vernieuwing van ons leven tot de redding die God geeft?

Of is dat de taak die we zelf moeten volbrengen als bewijs dat we gered zijn?

Om niet te ontsporen en te verdwalen in onze vragen is het nodig dat we heel goed naar dit hoofdstuk blijven kijken. Dit blijkt blijkt bijzonder eenduidig en consistent te zijn. Aan het begin van het hoofdstuk heeft Johannes ons geleerd dat hij ons schrijft om ons te helpen niet te zondigen. (zoals de leiders gedaan hebben en inmiddels weer in de zonder rondzwemmen)

Johannes leidt een onrustige kudde in de grazige weide van Gods Woord. Zijn onderwijs is de weg naar blijdschap, gemeenschap en de absolute zekerheid van het geloof door het offer van Jezus Christus. Door heel het hoofdstuk heen klinkt het steeds,

lieve kinderen jullie zonden zijn vergeven (12) 1 John 2:20 “Maar u hebt de zalving van de Heilige en u weet alles.” 1 John 2:25 “En dit is de belofte die Hij ons heeft beloofd: het eeuwige leven.”

Wat Johannes hier doet is dit. Hij maakt de gemeente los van misleidende leiders en brengt ze terug bij God.

Ze hebben door het verkeerde onderwijs een heel verkeerd beeld van redding en geloofsleven gekregen.

De leiders spraken super-geestelijk en deden zich super-geestelijk voor, alleen was daar niets van te zien in hun leven.

Hun leven ging niet lijken op het leven van Jezus.

Johannes maakt het glashelder.

Als je leven in de duisternis is.

Als jij blijft wandelen in zonde en onderlinge haat, ben je geen kind van het licht.

Als er niets te zien is van heiliging van je leven, ben je niet verbonden met Jezus Christus.

Dat is allereerst een waarschuwing. Buiten Christus is er geen redding? (doop) Je moet geborgen zijn in Jezus Christus, anders zul je door Gods oordeel weggevaagd worden. Alleen het offer van Jezus Christus verlost ons van de toorn van God en maakt ons tot Zijn geliefde kinderen. En Johannes spreekt diepe woorden van vertrouwen en bemoediging tot het deel van de gemeente dat achtergebleven is. Hij schetst een scherp contrast tussen de leugenachtige afvallige leiders en de gemeente die overgebleven is.

We keren terug tot onze vraag.

Verandert Johannes de spelregels van het Evangelie nu hij begint over gehoorzaamheid?

Hoe zit het eigenlijk tussen de rechtvaardiging en de heiliging.

Anders gezegd: Hoe verhoudt zich gered zijn en gered leven zich tot elkaar?

Allereerst klinkt steeds de boodschap:

Je moet gered worden! Je kunt gered worden. Het Evangelie is dat Jezus Christus in de wereld gekomen is om zondaren te redden.

Hij is mens geworden om in onze plaats te sterven aan een kruis.

Hij, de rechtvaardige van God, gaf Zijn leven om ons zondaren een weg van redding te bieden.

Iedereen die dit Evangelie hoort en zich in geloof en vertrouwen aan overgeeft wordt op dat moment kind van God.

Je hebt dan de Heilige Geest ontvangen.

Je zonden worden vergeven

Je bent nu afgezonderd om vernieuwd te worden zodat je op Jezus gaat lijken. (Heilig, afgezonderd van en toegewijd aan)

De Bijbel leert ons dat je dan ‘in Christus’ bent. Dat is het fundament, de vaste zekerheid, onze zekere hoop. Romans 5:1–2 “Wij dan, gerechtvaardigd uit het geloof, hebben vrede bij God door onze Heere Jezus Christus. Door Hem hebben wij ook de toegang verkregen door het geloof tot deze genade waarin wij staan, en wij roemen in de hoop op de heerlijkheid van God.”

Voor allen die zich bekeert hebben en zich aan deze God hebben vastgeklampt mag ik u zeggen. Wees bemoedigd Uw zonden zijn vergeven!

Zing een nieuw lied, het lied van verlossing. Wees dankbaar en blijmoedig, uw zonden zijn u vergeven door de Naam van Jezus! Je bent een kind van God, je hebt een Vader, een Verlosser en de Heilig Geest in je leven. (…) Wat is nu het doel van je leven? Precies, dat je in praktijk wordt wie je bent. Dat je gaat leven als kind van het licht, als kind van God in een leven van liefde en trouw. Daarin wordt God verheerlijkt en daarin komt u en kom jij tot je bestemming.

Gods doel is niets slechts mensen verlossen. Zijn hoogste doel is een volk dat Hem liefheeft en sprekend lijkt op Zijn Zoon! 2X Rechtvaardiging is het fundament, maar heiliging is uiteindelijk belangrijker. Rechtvaardiging is de basis van het evangelie, maar heiligende gemeenschap is het doel van het evangelie.

Zonder rechtvaardiging is heiliging vruchteloos, Maar zonder heiliging is rechtvaardiging zinloos!

Wat heeft het voor zin als God mensen redt en die mensen veranderen niet? Nu zouden we de fout kunnen maken om de vergeving van onze zonden en het nieuwe leven uit elkaar te halen. Dan gaat het eerst over geloof en dan moeten wij hard aan de slag. Dan staat het eerste moment van het geloofsleven onder de genade En de rest van ons leven zijn we afhankelijk van onze prestatie? (zo ervaren veel christenen het wel…)

Rechtvaardiging is niet simpelweg de poort waar we doorheen gaan op weg naar onze geheiligde bestemming – het is de weg die we bewandelen, die ons altijd ondersteunt. Zelfs in de heerlijkheid, wanneer onze reis voltooid is en we voor de laatste keer "Vader, vergeef mij" hebben gebeden, zullen we onze identiteit als degenen die vergeven zijn door het bloed van Christus nooit ontgroeien.

Anders gezegd. Dezelfde kracht van het Evangelie waardoor we gered zijn, is de krachtbron voor het nieuwe leven met de Heere.

Dat is en blijft het fundament. Tegelijkertijd moeten we beseffen dat het doel van de redding de vernieuwing van ons leven is: (transformatie) -De daadwerkelijke hervorming van onze gedachten, liefdes, daden, gewoonten, karakters en (uiteindelijk) ons lichaam om op dat van Christus te lijken.

Iemand schreef heel mooi: Rechtvaardiging is niet bedoeld als een uiteindelijke zegen, maar als een zegen die de weg wijst naar een reis die eindigt in een nog groter voordeel: de transformerende aanwezigheid van de glorieuze God van het evangelie. 2x

Of om de woorden van Paulus gebruiken: Titus 2:13–14 “Jezus Christus. Hij heeft Zichzelf voor ons gegeven, opdat Hij ons zou vrijkopen van alle wetteloosheid en voor Zichzelf een eigen volk zou reinigen, ijverig in goede werken.” 2x

Maar hoe horen die nu bij elkaar? De rechtvaardiging en de heiliging van ons leven? De rechtvaardiging en de heiliging van ons leven zijn verbonden in een Persoon. Namelijk Jezus Christus . Zijn persoon. Zijn werk. Wie Hij is. Wat Hij deed. Het Evangelie is niet in de eerste plaats gericht op heiliging of rechtvaardiging, maar op Christus zelf.  We geloven niet in de rechtvaardiging of de heiliging. We geloven in een Persoon en in Zijn werk voor ons.

Om niet te ontsporen moeten blijven bij en in de persoon Jezus Christus. Wat zei Hij in John 15:4

“Blijf in Mij, en Ik in u. Zoals de rank geen vrucht kan dragen uit zichzelf, als zij niet in de wijnstok blijft, zo ook u niet, als u niet in Mij blijft.”

Als je tot geloof komt wordt je verbonden met de Persoon Jezus Christus. (Kern van de doop) Het gevolg is dat er 2 dingen gebeuren. Je wordt vrijgesproken en je ontvangt een ander leven. (geheiligd door de Geest)

Voor de kenners onder ons: De zogenaamde dubbele genade. Dus nog een keer:

Als je tot geloof in Christus komt krijg je 2 zegeningen.

Je wordt vrijgesproken van je schuld en je krijgt het perfecte leven van Jezus op jouw rekening.

Het tweede is dat je een heilig leven krijgt. God de Heilige Geest is in je gekomen en die gaat je leven vernieuwen.

De heiliging van ons leven is een vrucht die groeit uit de gave van de Heilige Geest die alle gelovigen ontvangen hebben. Hij geeft honger naar Christus en honger naar een heilig leven. Het is Zijn taak om de kracht van de Opstanding uit te werken in ons leven. Hij maakt ons wat we zijn in Christus en Hij komt tot Zijn doel, dat kan niemand verhinderen. (Dl. Hs. 5) De liefde van Christus drijft ons naar heiliging. (HC Bekering) Veel Bijbelgedeelten zouden te noemen zijn om dit te onderbouwen. Ik noem er slechts 1:

2 Corinthians 5:14–15 “Want de liefde van Christus dringt ons, die tot dit oordeel gekomen zijn: als Eén voor allen gestorven is, dan zijn zij allen gestorven. En Hij is voor allen gestorven, opdat zij die leven, niet meer voor zichzelf zouden leven, maar voor Hem Die voor hen gestorven en opgewekt is.”

Zo leren we dat het heilig leven met de Heere geen optie is, geen hobby van fanatieke christenen, maar hoort bij de kern van het Evangelie.

Dezelfde Christus die onze zonden vergeeft, ons ook zijn Heilige Geest geeft. Rechtvaardiging en heiliging gaan altijd samen, omdat Jezus nooit het een geeft zonder het ander.

Zo behoort de heiliging van ons leven tot de kernbelofte van het Evangelie.

Jezus Christus – met andere woorden,  de hele Christus – is de verbindende factor in beide. Hij is de enige bescherming die we hebben, en de enige die we nodig hebben.

Een diepe bemoediging vinden we bij de apostel Paulus in 1 Thessalonians 5:23 “En moge de God van de vrede Zelf u geheel en al heiligen, en mogen uw geheel oprechte geest, de ziel en het lichaam onberispelijk bewaard worden bij de komst van onze Heere Jezus Christus.”

Geliefde gemeente, weet dit, dat de heiliging/vernieuwing van je leven voor alles een geschenk is.

Het is een door genade gedreven kracht die je duwt naar God, naar de persoon Jezus Christus.

Door de verbondenheid met Hem ga je vrucht dragen.

Je gaat meer liefhebben en gehoorzamen, ook al ben je nog lang niet wat je verlangt te zijn.

Verdieping in heiliging komt nooit door onze kracht, het is de vrucht van een diepere band met Christus. (gemeenschap)

En wat je mag doen voor de Heere, hoe je Hem welbehaaglijk mag zijn. Alles is genade.

We sluiten af met de woorden van apostel Petrus uit 2 Peter 3:17–18 “U dan, geliefden, omdat u dit van tevoren weet, wees op uw hoede, zodat u niet door de dwaling van normloze mensen wordt meegesleept en afvalt van uw eigen vastheid. Maar groei in de genade en kennis van onze Heere en Zaligmaker Jezus Christus. Hem zij de heerlijkheid, zowel nu als in de dag van de eeuwigheid.

Amen.”