Preek 1 Joh. 2: 15-17

Thema: Pure liefde….

‘Hij is geen dwaas die opgeeft wat hij niet kan behouden om te winnen wat hij niet kan verliezen…’

Jim Ellioth

Geliefde gemeente van onze Heere Jezus Christus, Gebruik voorbeeld half hart!

Samenvatting en terugblik op de preek van 1 Joh. 2:12-14 Johannes benadrukt dat het christelijk geloof draait om de verbondenheid met Christus, waarin vergeving, groei en volharding centraal staan. Johannes bemoedigt gelovigen die worstelen met zonde en twijfel door hen te wijzen op de zekerheid van vergeving: ‘

‘Uw zonden zijn vergeven omwille van Zijn Naam’. Deze vergeving hangt niet af van gevoelens of prestaties, maar rust volledig op het volbrachte werk van Jezus.

Het geloofsleven kent verschillende fasen:

Kinderen in het geloof ontvangen vergeving en leren God als Vader kennen; Jongeren groeien in kracht door Gods Woord en leren de boze te overwinnen, niet door eigen kracht maar door Christus’ overwinning. Vaders/moeders in het geloof kennen God door ervaring en wandelen in een diepe gemeenschap met Hem. Zij rusten steeds meer alleen op Gods trouw en genade. Geestelijke groei komt voort uit blijven in het Woord, vertrouwen op Gods genade en leven in gemeenschap met andere gelovigen.

Christelijk geloof en discipline horen bij elkaar. (schips/bier sporten)

Geloof is geen weg van perfectie, maar van voortdurende afhankelijkheid van Christus, die onze Strijder, Verlosser en Voorspraak is.

Zo vormt God Zijn kinderen tot volwassene gelovigen die op Christus lijken en anderen helpen in hun groei in genade.

En nu?

Lieve kinderen die vergeven zijn, jongeren die krachtig in de Heere bent, en vaders en moeders die hebben geleerd voldoende te hebben aan Jezus Christus en Zijn volbrachte werk.

Hoe blijven we nu in deze genade? (…)

Hoe voorkom je dat je gaandeweg verliest wat je hebt ontvangen? In het geloof blijkt er niet alleen groei te zijn, maar er is ook achteruitgang….

Hebreeën schrijft over afdrijven van het geloof.

Openbaring over het verlaten van de eerste liefde…

Demas wordt als waarschuwend voorbeeld gebruikt. De tegenwoordige wereld liefgekregen…

Petrus waarschuwt ons in zijn 2e brief dat we kunnen worden meegesleept door anderen en afvallen uit de vastheid van het geloof..

En Jacobus waarschuwt ons dat we door de vriendschap met de wereld een vijand van God kunnen worden.

Het blijkt dus dat er naast diepe bemoedigingen, ook ernstige waarschuwingen klinken. Dat zien we door de hele Bijbel heen. Vanmorgen luisteren we naar de waarschuwing van Johannes.

1 John 2:15–17 “Heb de wereld niet lief en ook niet wat in de wereld is. Als iemand de wereld liefheeft, is de liefde van de Vader niet in hem. Want al wat in de wereld is: de begeerte van het vlees, de begeerte van de ogen en de hoogmoed van het leven, is niet uit de Vader, maar is uit de wereld. En de wereld gaat voorbij met haar begeerte; maar wie de wil van God doet, blijft tot in eeuwigheid.”

Heel belangrijk om te zien is dat dit gedeelte niet losgemaakt moet worden uit de rest van het hoofdstuk. Het is namelijk een vervolg op vers 9-11.

Als iemand de gelovigen niet liefheeft is hij in de duisternis en is hij verblind.

De boodschap is nu: ‘als iemand de wereld liefheeft, is de liefde van de Vader niet in hem.’

De vraag is: Wat bedoelt Johannes hier?

Nou dat is niet zo moeilijk hoor ik iemand zeggen…. In gedachte zie ik verschillende gemeenteleden opstaan en naar voren komen en de microfoon pakken om het aan de gemeente uit te leggen: Laat me dat even voor u uit de doeken doen. Tjonge jonge, je moet die dominee ook overal bij helpen… Het is zeer eenvoudig. Heb de wereld niet lief. Het niet lief wat in de wereld is, want alles gaat voorbij… Richt je aandacht niet op deze wereld en al het mooie dat ze te bieden heeft. Richt je op de eeuwige dingen…. Christenen moeten zich afkeren van de wereld want die is slecht, zich terugtrekken en leven richting de hemel. Het beste kunnen christenen in dorpen wonen, afgescheiden van de zondige wereld en hun eigen cultuur vormgeven. Zo voorkomen ze dat ze wereldsgezind worden en leven waardig voor God...

De microfoon wordt weer neergelegd….

Het wordt stil in de kerk. Vol verwachting kijken ze me aan. Dit is wat er staat! Nou, zeg hier gewoon amen op. Dan hebben wij ook een keer een korte dienst… dan mag wel een keer…

De vraag is: Is dit wat er staat?

Staat dit echt zo in de Bijbel?

Of denken we dat dit er staat en vullen zelf de details in….

Laten we het samen ontdekken…

Wat is de belangrijkste opdracht?

We moeten we vooral niet doen?

De wereld en wat in de wereld is liefhebben! (Agapé) Nou hier snap ik niks van, echt helemaal niks!

Want eerlijk is eerlijk, de wereld liefhebben, dat doen we allemaal!

Waarom mogen we de wereld niet liefhebben? De wereld is toch van God? Hij heeft met grote kracht de wereld geschapen als plaats waar Hij Zichzelf bekendmaakt. Is de wereld niet een plaats die overal getuigt van de grootheid en heerlijkheid van God.

Psalm 19:2 “De hemel vertelt Gods eer, het gewelf verkondigt het werk van Zijn handen.” Romeinen 1:20 leert ons dat Gods eeuwige kracht en goddelijkheid in de schepping te zien zijn.

En wat roepen we Serafs in Jesaja 6: Isaiah 6:3 “Heilig, heilig, heilig is de heere van de legermachten; heel de aarde is vol van Zijn heerlijkheid!” Hier kun je niet omheen! Zullen we nog een stapje verdergaan?

Mogen we liefhebben wat God liefheeft? (…) Ja? Dan mogen we de wereld wel liefhebben! Toch?

Luister maar, niemand minder dan Jezus Christus is aan het woord: John 3:16 “Want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leven heeft.”

Mogen we liefhebben wat God liefheeft? Toch zijn er steeds groepen christenen geweest die ons voorgegaan zijn in een vorm van wereldmijding. We moeten ons terugtrekken uit de wereld, roepen ze stellig. De gelovigen moeten zich afscheiden van de wereld, een aparte community met een eigen systeem, taal en cultuur.

In de aard hetzelfde systeem als nonnen en monniken in een klooster. Omgeven met allerlei geschreven en ongeschreven regels die de wereld buiten de deur moeten houden. Een accetische levensstijl. Dat lijkt heel aantrekkelijk, maar dan hebben we de Bijbel tegen!

Want die levensstijl komt niet voort uit de Bijbelse leer, maar uit het heidense Griekse denken! Wat schrijft Paulus in Koll. 2:20

Colossians 2:20–23 “Als u dan met Christus de grondbeginselen van de wereld bent afgestorven, waarom laat u zich dan, alsof u nog in de wereld leeft, bepalingen opleggen als: Pak niet, proef niet en raak niet aan? Dit zijn allemaal dingen die door het gebruik vergaan; ze zijn ingevoerd volgens de geboden en leringen van de mensen. Deze dingen hebben wel een schijn reden van wijsheid, door eigenwillige godsdienst en nederigheid, en verachting van het lichaam, maar ze zijn zonder enige waarde en dienen tot verzadiging van het vlees.” Oprecht christen zijn, betekent dus niet dat je niet mag genieten van alles wat God ons in deze wereld gegeven heeft. Paulus noemt deze versie van christendom een bedenksel van mensen zonder waarde of inhoud…

Paulus waarschuwt sterk voor een ontspoort christendom dat de zich alleen richt op geestelijk leven en het gewone leven als minderwaardig en slecht neerzet. Bijvoobeeld aan Timotheus 1 Tim. 4:3 1 Timothy 4:3–5 “Zij verbieden te trouwen en gebieden zich te onthouden van voedsel, dat God geschapen heeft voor de gelovigen en voor hen die de waarheid hebben leren kennen, om onder dankzegging aanvaard te worden.

Want alles wat God geschapen heeft, is goed en niets is verwerpelijk, wanneer het onder dankzegging aanvaard wordt. Want het wordt geheiligd door het Woord van God en door het gebed.”

Nou, daar zitten we dan… En dan schrijft Johannes: Heb de wereld niet lief… Hoe komen we hier weer uit? We komen hier uit door heel goed en grondig de Bijbel te lezen en wat achtergronden te leren kennen. Twee betekenissen: Er is iets bijzonders aan de hand met dat woord wereld in de Bijbel. In het Grieks is het woord Kosmos, daar komen we op zich niet verder mee. Maar als we goed lezen, wordt dit woord wereld op verschillende manieren gebruikt.

Als eerste voor Gods indrukwekkende schepping. Het werk van Zijn handen, de plaats die Hij gemaakt heeft zodat Hij geeerd en aanbeden zou worden. Ja, de wereld als een tempel voor God. (Jes. 6:3, heel de aarde is vol van de heerlijkheid van de Heere).

De wereld als plaats om te leven voor mens en dier. De schepping, gegeven om in te leven en er doorheen Gods schittering en grootsheid in te ontdekken en Hem te eren vanwege Zijn grootheid en heerlijkheid.

De Bijbel roept ons op om puur en echt in deze wereld te leven. Haar te bouwen en te bewaren. Om te bidden voor de wereld en die haar moeten leiden. Om dankbaar te ontvangen wat we in deze wereld krijgen en God erin te eren. De Heere Jezus is in deze wereld gekomen, heeft ons lichaam aangenomen en zelfs na Zijn opstanding at hij vis. Uit liefde voor de wereld gaf Hij Zijn leven. Dat is de ene betekenis van het woord wereld.

Iedereen die de Bijbel leest weet dat het woord ‘wereld’ ook op een andere manier gebruikt wordt. Niet zozeer als woord voor schepping, maar een ‘wereld op zich’ Een denksysteem van gevallen mensen dat zich sinds de val in het paradijs keert tegen God. De wereld is de geest van Babylon:

Wij zullen voor onszelf een toren bouwen. IK

De gevallen mens claimt deze wereld voor zichzelf en bant God eruit! Inplaats dat de wereld een plaats is waar God gediend en gedankt wordt, staat de mens met zijn grote dikke IK centraal. De mens als het centrum van aanbidding en de wereld als offerplaats voor deze mens. Niet voor niets wordt de duivel de overste van de ‘wereld’ genoemd…

Alleen al in deze brief in de hoofdstukken die nog komen, wordt veel verwezen naar deze wereld:

Het is een plaats van opstand, rebellie tegen God. (1 Joh. 4:4-5)

Het kent God niet (1 Joh. 3:1)

Het haat de gelovigen (1 Joh. 3:13)

Het is het rijk van de valse profeten en de antichrist 1 Joh. 4:1,3)

Heel de wereld ligt in de macht van de boze (1 Joh. 5:19)

Jezus kwam in dit vijandige rijk om Redder te zijn. 1 Joh. 4:17

Gelovigen worden opgeroepen om deze wereld te overwinnen (1 Joh. 5:4-5)

Zij die van Christus zijn moeten in deze zin niet wereldgelijkvormig zijn. Dat is wat Paulus ons ook voorhoudt in Romans 12:1–2

“Ik roep u er dan toe op, broeders, door de ontfermingen van God, om uw lichamen aan God te wijden als een levend offer, heilig en voor God welbehaaglijk: dat is uw redelijke godsdienst. En word niet aan deze wereld gelijkvormig, maar word veranderd door de vernieuwing van uw gezindheid om te kunnen onderscheiden wat de goede, welbehaaglijke en volmaakte wil van God is.”

Maar wat is wereldgelijkvormigheid dan precies? Het eerste wat hier opvalt is dat je moet kiezen.

Het is of…of… niet en—en

liefde voor deze wereld

of liefde van de Vader…

God de Vader duld geen rivalen…

en Hij heeft groot gelijk!

Voorbeeld van de liefde. Wat zoekt de liefde?

Je hart… ‘ik hou zoveel van jou, je krijgt de helft van mijn hart….’

Wie neemt er genoegen met een half hart? (…) Het gaat in het geloof om een diepe toewijding aan God, eeuwige liefde Zelf. Liefde die de duisternis deed opklaren in je leven. Liefde die je zonden vergaf. (kind) Liefde die je Zijn Woord gaf. Liefde die je deed groeien in de genade zodat je sterk werd. (jongeren) Liefde die verdiept door Hem steeds dieper te leren kennen. (vaders en moeders) Zij die God liefhebben, meer nog, door Hem geliefd zijn, moeten de liefde van hun hart niet geven aan dingen van Zijn vijand… Christenen leven dus in:

Een conflictgebied.

Een plaats van strijd!

Niet een passieve toestand van een relaxte campingdag.

Nee, het geloofsleven vindt plaats midden in deze wereld waar er gestreden wordt om de liefde van je hart.

De wereld legt zich namelijk niet meer bij haar kortstondigheid en verlies.

Ze gaat agressief het gevecht aan.

Oké…. als er vijanden zijn, dan moeten we vechten. Waar zitten ze? Waar zit de wereld? Waar moet de strijd gestreden worden? (…) Ik zie hem niet die vijand…. Geef me de verrekijker eens aan, misschien zie ik hem dan aankomen, de wereld…

Fout dominee Hak. Voor de zoveelste keer zit je er naast! Wil je de wereld zien? Als je de wereld wil zien, pak dan een spiegel….

Kijk daar goed in, daar….zie je de wereld! De wereld en wereldsgezindheid is veel dichterbij dan je denkt!

Wat zegt de Heere Jezus?

Mark 7:20–23 “En Hij zei: Wat uit de mens naar buiten komt, dat verontreinigt de mens. Want van binnenuit, uit het hart van de mensen, komen voort kwade overwegingen, alle overspel, ontucht, moord, diefstal, hebzucht, allerlei kwaadaardigheid, bedrog, losbandigheid, afgunst, lastering, hoogmoed, dwaasheid; al deze slechte dingen komen van binnenuit en verontreinigen de mens.”

De wereld, daar kom je dus niet vanaf door je terug te trekken in een getto of een klooster. Het zit in je hart! Is dat echt waar? Kijk maar goed naar vers 16 1 John 2:16 “Want al wat in de wereld is: de begeerte van het vlees, de begeerte van de ogen en de hoogmoed van het leven, is niet uit de Vader, maar is uit de wereld.” Wereldsgezindheid is dus het verlangen van de mens dat totaal doorgeslagen is en een foute focus heeft. Wereldsgezindheid is leven alsof deze wereld, alles is.

Uitleg van begeerte… Met hunkering, of verlangen is niets mis. We zijn geschapen om intense verbondenheid te leven, met God en met elkaar. Nu we door de zondeval los van God zijn geraakt, voelen we de leegte in ons leven vanaf het eerste begin. Het verlangen waardoor we eerst ons richten op God, richt zich nu, in overdreven vorm, op mensen en op dingen…

1 John 2:16 “Want al wat in de wereld is: de begeerte van het vlees, de begeerte van de ogen en de hoogmoed van het leven, is niet uit de Vader, maar is uit de wereld.”

Verlangen van het vlees.. Wat is dat concreet? Het gaat veel dieper dan alleen onze ontspoorde seksuele verlangens. Dat ook, maar dat niet alleen! Het betekent dat we een overdreven focus hebben op dingen voor onszelf. Het is liefde zoeken op de verkeerde plaats!

Wereldsgezind zijn betekent dat je leeft voor de dingen die deze wereld je kan bieden.

Het is van de dingen die God gegeven heeft, je afgod maken. Daar leef je voor, daar geef je de liefde van je hart aan..

Je leeft om te eten,

Je leeft voor seks

Je leeft ervoor om er goed uit te zien.

Je leeft voor het weekend…

Je leeft voor je telefoon

Je leef voor….

Welke kleur dit heeft maakt niet zoveel uit. Of het nu in het zwart is, of met een strakke spijkerbroek dat doet er niet toe. Het gaat om de focus van je hart. Het is de manier van leven waarvan mensen zeggen:

Kom op, je leeft maar een keer, je moet uit dit leven halen wat erin zit. Anderen leven voor de godsdienst…., maar dat is iets heel anders dan leven voor God….

En omdat het dingen van deze vergankelijke wereld zijn zullen ze nooit de diepe hunkering van je hart bevredigen.

Het is hetzelfde als zeewater drinken als je dorst hebt. Je drinkt wel, maar je dorst wordt niet gelest.

Het is een aanbidden van dingen, in plaats van God. Op andere plaatsen in de Bijbel wordt dit hebzucht genoemd. (En hebzucht is afgoderij)

De begeerte van de ogen… Wat betekent dat?

Het is heel de tijd dingen willen bezitten. Hebben wat je nog niet hebt… En als je het bezit, er hooghartig (trots) over doen en ermee pronken.

Wat is dus wereldsgezindheid? Het is een van God los leven, een leven zonder God in deze wereld, dat is wereldgelijkvormigheid.

De hoogmoed van het leven, de trotst van het leven Dat de trots van het leven als laatste genoemd wordt, betekent dat dit de ergste vorm van wereldsgezindheid is. Het rond paraderen met jezelf en subtiel en publiek heel de wereld een applausmachine voor jou laten zijn….

Dat is de zonde waar Jezus de Farrizeeen en de Schriftgeleerden van beschuldigd. Je kunt dus hypergodsdienstig en diep wereldsgezind tegelijk zijn! 2x In verschillende Bijbelgedeelten wordt hier tegen gewaarschuwd. Het is de opschepperige blufferige en arrogante leefstijl die groot is in deze wereld..

Daardoor wordt je gezien! Nee, gemeente niet gelijk aan anderen denken. Dat deze waarschuwing hier zo genoemd wordt betekent dat we hier allemaal gevoelig voor zijn! Het is confronterend om te zien dat al deze dingen via de social media versterkt en gepropageerd worden… Dat mag ons als christenen best wat kritischer maken naar alle nieuwe ontwikkelingen die ons leven steeds meer vullen… Dat was de waarschuwing?

De vraag is nu: Waar wil de Heere ons door dit woord naartoe leiden?

Naar een dubbelleven in de goede zin van het woord. Een leven in twee werelden. Een leven waarin we door genade een nieuwe focus krijgen. Een leven met pure liefde. Kijk maar naar 1 John 1:3–4

“wat wij gezien en gehoord hebben, verkondigen wij u, opdat ook u gemeenschap met ons hebt; en deze gemeenschap van ons is er ook met de Vader en met Zijn Zoon Jezus Christus. En deze dingen schrijven wij u, opdat uw blijdschap volkomen wordt.” Een geestelijk leven is een verbonden leven waarin God Zelf en Zijn genade de hunkering van ons hart wordt. Hoe beschrijft Asaf dit in Psalm 73:25–28

“Wie heb ik behalve U in de hemel? Naast U vind ik nergens vreugde in op de aarde. Bezwijkt mijn lichaam en mijn hart, dan is God de rots van mijn hart en voor eeuwig mijn deel. Want zie, wie zich ver van U houden, zullen omkomen; U verdelgt allen die als in hoererij U verlaten. Maar wat mij betreft, het is voor mij goed dicht bij God te zijn. Ik neem mijn toevlucht tot de Heere heere, om al Uw werken te vertellen.” Het is heel eenvoudig, Leven met de Heere en dankbaar ontvangen wat je uit Zijn hand ontvangt. Met Hem leven in deze wereld en daar goed doen in Zijn Naam. Kijk maar naar vers 17 1 John 2:17

“En de wereld gaat voorbij met haar begeerte; maar wie de wil van God doet, blijft tot in eeuwigheid.”

We nemen dankbaar onze positie in, kruipen niet weg in een klooster of getto, maar zijn aanwezig in de wereld. We hebben een boodschap voor deze wereld! Aan de wereld laten we onze goede werken zien en zo wordt de Vader verheerlijkt. Tegelijkertijd weten we: Deze wereld is betrekkelijk en vergankelijk. We leven in de wereld, niet voor de wereld. Want de wereld gaat voorbij…. (letterlijk, is aan het voorbijgaan…)

Luther beschrijft dit leven als een leven vanuit de schaduw van de eeuwigheid

Met Abraham zien we uit naar de stad die fundamenten heeft, het Koninkrijk van God dat eens door zal breken.

Daar zal de zonde, de duivel en de opstandige wereld niet binnenkomen.

Daar zullen we de diepe gemeenschap met God ontvangen waar we nu naar uitzien.

Ja, daar zal de hunkering van ons hart in vervulling gaan.

Hoe schrijft Johannes dat in 1 John 3:2

“Geliefden, nu zijn wij kinderen van God, en het is nog niet geopenbaard wat wij zullen zijn. Maar wij weten dat, als Hij geopenbaard zal worden, wij Hem gelijk zullen zijn; want wij zullen Hem zien zoals Hij is.”

En terwijl dit onze focus en zekerheid is, staan we midden in de wereld.

Een dubbel leven. We genieten van alles wat we uit de hand van de Vader krijgen. We genieten van Gods schepping en eren Hem erin. Bij alles waar we van mogen genieten beseffen we:

Dit is niet onze diepste vervulling. Dat is God. Dan kun je tegelijk leven als burger in deze wereld terwijl ons burgerschap boven is. Dan maak je keuzes die staat in dit licht. Zoals we aan het begin hoorden:

‘Hij is geen dwaas die opgeeft wat hij niet kan behouden om te winnen wat hij niet kan verliezen…’ Jim Ellioth

En daar gaan we ook mee afsluiten. Het geheel van het onderwijs wordt schitterend samengevat in de woorden van Paulus in Philippians 3:17–21

“Wees met elkaar mijn navolgers, broeders, en houd het oog gericht op hen die zó wandelen, zoals u ons tot een voorbeeld hebt. Want velen – ik heb dikwijls met u over hen gesproken en zeg het nu ook onder tranen – wandelen als vijanden van het kruis van Christus.

Hun einde is het verderf, hun god is de buik en hun eer is in hun schande; zij bedenken aardse dingen.

Ons burgerschap is echter in de hemelen, waaruit wij ook de Zaligmaker verwachten, namelijk de Heere Jezus Christus, Die ons vernederd lichaam veranderen zal, zodat het gelijkvormig wordt aan Zijn verheerlijkt lichaam, overeenkomstig de werking waardoor Hij ook alle dingen aan Zichzelf kan onderwerpen.”

Halleluja, Amen