Sermon Tone Analysis

Introduction

Pagkatapos ng preaching ko last week, meron akong iba’t ibang reactions na narinig.

Okay naman.

Yung isa sabi sa ‘kin, “Akala ko kung ano ang sasabihin mo sa politics.”

Siguro may ibang ineexpect.

Yung isa naman sabi, “Iniintay kong sabihin mo yung mga posts mo sa FB.”

I have a very high view of preaching.

Walang puwang sa sariling opinyon ko dito sa pulpito, maliban na lang kung kailangan talaga.

Hangga’t maaari, nakahiwalay dapat ang pansariling opinyon ko sa salita ng Diyos na siyang authority natin kung saan dapat nakapailalim ang lahat ng bahagi ng buhay natin.

At kung mag-express man ako ng opinyon, yun dapat ay biblically-informed opinion.

Pinakamahalaga pa rin na itanong natin everytime, Ano ang sinasabi ng Diyos?

Paano natin iaapply ang sinasabing ito ng Diyos sa political situations natin at sa iba pang bahagi ng buhay natin—ayon sa kanya-kanyang pagkakatawag sa atin ng Diyos as a pastor, as a parent, as a teacher, as a church member, as a citizen?

Sa usaping pulitika, alam naman nating politics is about power, about using power to get what you want, to serve your own needs and/or to serve the needs of others.

Lahat tayo bahagi ng pulitika dahil binigyan tayo ng Diyos ng power to rule his creation (Gen.

1:28): “You have given him dominion over the works of your hands; you have put all things under his feet” (Psa 8:6).

Ang problema, we misused that power.

Instead of submitting to God’s rule, we tried to enthrone ourselves and dethrone God.

Instead of using what power we have to take good care of God’s creation, we misuse it.

Kaya merong mga tyrants, mga corrupt, mga diktador—hindi lang sa top political position sa gobyerno natin, pati sa loob ng bahay.

Politics needs wisdom, kung paano gamitin yung power and authority na bigay sa atin ng Diyos to serve God’s kingdom agenda, hindi yung pansarili nating agenda.

Binigyan tayo ng Diyos na kapangyarihan to be his kingdom representatives, or ambassadors kumbaga, dito sa mundong ito.

But we tend to be passive and fearful.

Passive, kasi yung power na ibinigay sa atin na power ng Diyos hindi natin ginagamit.

That is a stewardship issue.

Fearful din, feeling kasi natin baka yung political situations sa bansa natin ay mas lumala pa instead of getting better, at lalong wala na tayong magagawa para baguhin ‘yan.

Pero hindi pwedeng wala tayong gagawin.

Hindi tayo dapat mag-give in sa passivity and fear.

So, where do we get the power and wisdom and courage to act para samantalahin ang anumang opportunities na ibinigay sa atin ng Diyos to make a difference sa society natin?

The king’s troubles (Dan.

2:1-3)

Hindi ‘yan manggagaling sa sinumang nasa palasyo o kandidato sa pagkapangulo.

Sa pagtagal ng exile nila Daniel at ng iba pang mga Israelites sa Babylon, maaaring maging comfortable sila, o tingalain na nila yung pamamahala ni King Nebuchadnezzar.

Baka yung kumpiyansa nila at security nila ay naka-based na sa hari.

Pero ang ganung security ay “sinking sand.”

Bakit?